HAYALİ OLMAYAN GENÇLİĞİN GELECEĞİ OLMAZ


Söz konusu gençler olunca, yazıma nereden başlayacağımı hiç bir zaman bilemem neden mi?

 Şu dönemdeki gençleri bizim gençlik dönemlerimizle kıyasladığımda, çok şanssız olduklarını düşündüğüm için…

İçim sızlar ne yazacağımı bilemem.

Kendi gençliğimi ya da bizlerden önceki kuşakların gençliğini düşündüğümde belki zor ama bir o kadarda eğlence dolu bir gençlik olduğunu görürüz.

Ya şimdi eğitim sistemi çökmüş ve bu sistemde eğitim aldıklarını  sanan, gerçek hayata geçince öğrendiklerinin ne kadar yetersiz olduğunu gören, ezberciliğin dışına çıkamayıp, üretemeyen, hayalleri olmayan, sürekli gelecek kaygısı yaşayan bir gençlikle yüz yüzeyiz.

Belki bizlerden daha şanslı görünebilirler ama neye ve kime göre şanslı?

Gençlerimiz her gecen gün, kendilerinin yok olduklarını görüyorlar teknolojiyi nasıl kullanacaklarını bilmeden yanlış yönlendirilebiliyor, yanlış bir Dünya’nın içinde mutsuz, huzursuz bir şekilde yaşamaya çalışıyorlar aslında yaşayamıyorlar.

Gün geçmiyor ki kendi hayatına son veren genç haberi duymayalım, artık basın bile buna haber olarak bakmamaya olağan bir durummuş gibi yansıtmaya başladı.

Ne oluyor peki bu gençlere?

Neleri eksik?

Anne ve babalara sorsak, neyi eksik herşeyleri tam, ne isterlerlerse alıyoruz okulsa okul, yedikleri önünde yemedikleri ardında diyerek kendilerini aklamaya çalışıyorlar.

Ne kadar doğru bu yaklaşım?

Hiç 

Çocuklarımız bizleri aynasıdır bunu asla unutmayalım.

Bizler toprağa ne ekersek onu biçtiğimizi biliyoruz, çocuklarımız mutsuzsa umutları yoksa bu bizim sucumuz.

Şimdi duyar gibiyim…

Gecemizi gündüzümüze katıp onlar için çalışıyoruz kendimizden fedakarlık yapıyoruz.

Olay sadece bu değil işte, çocuklarımıza gençlerimize ya herşeyin fazlasını ya da eksiğini veriyoruz, denge kurmadığımız çocuklarımızdan dengeli olmalarını beklememiz bana göre yanlış.

Çocuklarımızı büyütürken onlara hayal kurmalarını öğretelim, belki gün boyu çocuğumuzdan uzak kalıyoruz ama en azından yanlarında olduğumuz zaman kaliteli zamanlar geçirelim, çocuğumuzu iyi seyredelim onu tanıyalım onların yeteneklerini bilelim, sevdiklerini bilelim ona göre çocuklarımızın eğitimlerini yönlendirelim çünkü sevdiği işi yapan herkes mutlu olur.

Çocuklarımızın da mutluluğu için kendi seçtiğimiz meslekleri değil onların istediği yeteneklerinin olduğu noktalarda eğitmeye çalışalım.

Onlarla geçirdiğimiz zamanda samimi olalım, mutsuzlukları bile beraber yaşamayı öğrenelim, her istediklerini almak yerine onlara bazı şeylerinde olmaması gerektiğini zamanında öğretelim, yani her zaman istediğiniz alıpta bir gün yok derseniz işte o çocuk sizi algılamadığı gibi sizi suçlayabilir de, onun için dengeyi iyi kurmak lazım.

Çocuklarımıza gençlerinize samimi olun, kaçamak cevaplar vermeyin, eğer sorduğu soruyu bilmiyorsanız bende bilmiyorum gel beraber araştıralım deyin, siz iyi örnek olursanız çocuğunuzda sizin davrandığınız gibi hayatı yaşar.

Çocuklarınızın sosyalleşmesini sağlayın, beraber sosyalleşin eline telefon bilgisayar vermek yerine masal okuyun, sinemaya gidin evde beraber anılar anlatın, aile akraba kavramını çocuklara aşılayın bunlar çok zor şeyler değil.

Hiç bir anne baba çocuklarını kötü görmek, kötü yetiştirmek istemez.

Çocuklarımızı okulların da işyerlerinde sürekli takip edemez ama çocuk ya da genç evladınızı iyi tanıyorsanız onun farklı davranışlarını fark eder, üzüntüsüne derdine ortak olabilirseniz çocuklarınız zor zamanlarını kolay geçirmesini sağlayabilirsiniz.

Elbette ki hayat zor, her istediğimiz olmayabiliyor nasıl bizler istediklerimiz için çalışıyorsak çocuklarımızada bunu öğretmeliyiz.

Büyümek ergen olmak zaten yeteri kadar zor, birde hayatın kendisi zorlayınca gençlerimizi, bazen gençlerimiz aşamıyor kendilerini işte burada anne babaya çok iş düşüyor.

Çocuklarımızın felsefesi olsun hayalleri olsun kitap okusun ve zorluklarla yoklukla savaşmayı bilsin, hayatta hiç bir şeyin imkansız olmadığını çocuklarınıza öğretin.

Eğer Dünya’ya bir can getirdiyseniz onları hayatından sorumlusunuz çocuklarınıza herşeye rağmen gülmeyi öğretin ama gerektiği zamanda ağlamın acınında, normal olduğunu hissettirin işte o zaman genclerimiz şimdikinden daha mutlu öğrenmeye daha meyilli olacaklardır.

Gençlerimiz sağlam beyinlere ve umutlara sahip olursa geleceğimizde bir o kadar sağlam ve umut dolu olur…

İyi niyetin sevginin ve sabrın nelere kadir olduğunu asla unutmayın ve bunları çocuklarınıza hissettirin…

Unutmayın hayali olmayan gençlerin geleceği olmaz, hayallerinin olmasını sağlayın…

SEVGİYLE KALIN.